“Die Universiteit se aanlyn stelsel is af,” het die bibliotekaresse, Mev. Jacobs, gesê terwyl sy ’n boks ou tydskrifte ingepak het. “Geen PDF’s, geen digitale toegang. Jy sal die fisiese boek moet gebruik.”
Abram het nie die PDF vir homself gehou nie. Saam met Fatima het hy dit begin versprei – anoniem, van selfoon tot selfoon, van rekenaar tot rekenaar. In taxi’s, op universiteitsgroepe, in stoorlêers met onskuldige name soos “Studiegids_2024” . adam small gedigte pdf
“+1 leser. Dankie dat jy asemhaal.”
Een nag, lank nadat hy die lêer oorgedra het, het Abram weer die eerste bladsy oopgemaak. Iemand het die PDF verander. Onder die datum was daar nou ’n nuwe reël, getik in klein, grys letters: “Die Universiteit se aanlyn stelsel is af,” het
Maar die rak was leeg.
Hy het geglimlag. Toe stuur hy dit vir nog een vriend. Jy sal die fisiese boek moet gebruik
Hy het verder geblaai. Daar was gedigte oor die tronk op Robbeneiland, oor die mense wat hul stem verloor het, oor die kitaar wat altyd sou klink. En toe, op die laaste bladsy, ’n skanderingsdatum: – die jaar toe Small se werk finaal uit biblioteke verwyder is.