এই গল্পটুকুৱে এটা মা-পুতৰ্কৰ সম্পর্কৰ একাংশ চিত্রায়ন কৰিছে মাত্ৰ ।
মা কুসুমাই পুত্ৰক ল'ৰাহঁতেই পৰিপুষ্ট কৰি তুলিছে । য'তে শিবমে মাথৰে নত হ'বলগীয়া সিচুৱাই পৰিগলিত হ'ব পৰেছে, সিহঁতে মাকে ধাৱণ কৰি আহিছে ।
মা কুসুমা আৰ পুত্ৰ শিবম এই দুজনৰ জীৱনৰ গল্প আজিৰ এই কাহিনীৰ মূল চৰিত্র ।
শিবমে বাপৰীয়া যোৱাৰ দিন হ'লেও মাকৰ স্নেহময়ী মনোভাব দেখি অভিভূত হয় ।
শিবমৰ বয়স আজি ২৫ বছৰ । মাৰ স্নেহ আৰ পিতৃহীন এই শিবমৰ জীৱনত আন কেউ সৰিকি নাছে ।
নাম ধৰোঁতা আছিল অৱজ্ঞাৰ এটা সাগৰ । সেই সাগৰৰ এপাৰত মাৰ অন্তহীন প্ৰেমৰ বাস ; আৰ এপাৰত পুত্ৰৰ একাকীত্বৰ ব্যথা ।
এদিন শিবমে মাক ক'লৈ পৰিধান কৰি ল'ৱাৰ চিন্তা কৰে । কিন্তু মাকে তেওঁৰ আঁচল ধৰি বহুতে থামায় ।
মা কুসুমা কয়, "শিবম, আজি তোমাৰ বাপৰীয়া যোৱাৰ দিন । মৰমৰ সাগৰৰ এপাৰৰ বাসিন্দাৰ লগত দেখা কৰাৰ সময় হ'ল"
মাৰ পৰৱতী স্নেহ (Mother's Endless Love)
অৱশেষত এই কাহিনীৰ দ্বাৰা এই কথাটো প্ৰতীয়মান হয় যে, মাৰ পৰৱতী স্নেহ আৰ পুত্ৰৰ প্রতি মায়া সৃষ্টিকৰ্তাই মানৱ-মানৱৰ মাঝত সম্ভাৱন কৰি দিছে ।